Gokverslaving

Je kunt het gokken achter je laten door met anderen over je verslaving te praten

‘Dankzij een speciaal iemand bij AGOG werd me duidelijk dat gokken een uitlaatklep voor me was. Dat ik naar de gokhal ging om “maar van het gezeik af te zijn”, thuis en op het werk. Achter de gokkast vond ik rust, althans dat maakte ik mezelf wijs. Zonder te willen beweren dat ik nooit meer een terugval zal maken, ben ik ervan overtuigd dat ik het gokken achter me heb gelaten. Omdat ik mezelf beter ken, maar ook door zoiets praktisch als een leefrekening. Elke maand stort mijn vrouw daar een beperkt bedrag op, waar ik het dan vervolgens mee moet doen. Ik heb kortom gewoon geen geld meer om te gokken.’

Je hebt therapie nodig om het stemmetje in je te verstommen dat zegt dat je je verlies moet goedmaken

‘Als je nooit meer wil gokken, moet je iets doen met het gevoel dat je leven jarenlang heeft beheerst. Daarvoor moet je in therapie, om uit te vinden wat er achter dat gevoel schuil gaat. Je moet ook je verlies leren nemen, geen gehoor meer geven aan dat ene stemmetje dat zegt dat je terug moet winnen wat je verloren hebt. Je moet een streep trekken.’

Betrek anderen bij je herstel en vooral: nooit meer gokken!

‘Signaleer bij jezelf als je weer de neiging hebt om te gokken, en doe er vervolgens wat aan om te voorkomen dat je in je oude gedrag terugvalt. Mijn adviezen op een rijtje: je kunt het niet alleen, iedereen kan clean worden, neem je verantwoordelijkheid jegens je dierbaren. En de belangrijkste tip: gewoon niet meer doen!’

Herken signalen bij jezelf die op terugval kunnen wijzen

‘Ik herstel nog steeds van het gokkersbrein in mezelf, ik moet bijvoorbeeld oppassen met “binge watching” naar series. Dan heb ik alleen maar oog voor de tv. Of uitstelgedrag, dat is bijna onlosmakelijk verbonden met het gokkersbrein. Want uitstel leidt tot spanning en hoe los je die spanning op: door te gokken. Die signalen moet je bij jezelf leren herkennen, want daar zit het risico.’

‘Van belang is ook dat je de toegang tot geld blokkeert. Zorg er voor dat alle achterdeurtjes dicht zijn, je geheime maniertjes om aan geld te komen.’

‘Heel belangrijk is je verlies accepteren, zowel je financiële als je morele. Je financiële verlies niet meer willen goedmaken. Zolang je dat niet doet blijf je de drang voelen om het terug te verdienen. Doe je dat niet dan blijft het in je hoofd zitten dat je het ooit weer terughaalt. En dan doet het er niet toe of het een verlies van €1000 of €100.000  Dat is overigens een van de weinig goede dingen die in de stroom tv-reclames over gokken gaan, dat er gezegd wordt “accepteer je verlies”.’

‘Ook belangrijk voor je herstel is dat je een hulpverlener zoekt en dat je bij een lotgenotengroep gaat. De combi is belangrijk en geeft een grotere kans op succes. In een lotgenotengroep is de ander een spiegel voor je die weet wat je denkt en wie je bent, die weet hoe je jezelf belazert. Zo’n groep is eigenlijk een hele batterij aan leugendetectors. Wat mij in de groep geholpen heeft, is de structuur. Elke week anderhalf uur reflecteren. Ik ben nooit naar huis gegaan met het gevoel dat ik er niets aan had gehad. Maar het lukt niet iedereen hoor, soms haakt iemand af en dan weet je: die is weer aan het gokken.’

Om het gokken achter je te laten, moet je elke dag opnieuw de strijd met jezelf aangaan

‘Zolang ik blijf delen en praten, onder andere met lotgenoten, is het risico op terugval beperkt. Positief is ook dat ik binnenkort verhuis, naar een huurhuis, voor mij alleen. Dat neemt echter niet weg dat de strijd tegen verslaving er een is van elke dag. Een strijd die ik alleen vol kan houden door de cirkel om me heen groter te maken zodat mensen merken wanneer het niet goed met me gaat. Als ze me ernaar vragen moet ik open over zijn. De crux is dat ik goed voor mezelf moet blijven zorgen, dat is soms ingewikkeld, omdat mijn verslaafde brein directe beloning wil.’

Mijn huwelijk en de geboorte van mijn zoon vormen de grootste stok achter de deur

‘Als je trouwt en samen een kind krijgt, laad je een enorme verantwoordelijkheid op je schouders. Dat besef is voor mij reden om heel ver van het gokken weg te blijven. Ga ik nu in de fout, dan is de ellende niet meer te overzien. Gelukkig weet ik me gesteund, door mijn vrouw, familie en lotgenoten bij GA, in mijn eeuwige strijd tegen de kriebel die ik achttien jaar geleden voor het eerst voelde opkomen.’

Ik heb mijn verlies leren accepteren en zoek spanning buiten het gokken

‘Bij AGOG hebben we het altijd over de drie G’s: geld, gelegenheid en gevoel. Als die samenvallen wordt het link. Ik ben elke dag bezig om een van die drie G’s van me weg te houden. Ik heb bijvoorbeeld met opzet nooit contact geld op zak, ik neem nooit meer een zinloze vrije dag op (=gelegenheid) en als ik me rot voel bel ik iemand van de AGOG om te spuien. Al die dingen dragen bij aan veiligheid.’

‘Ook heb ik mijn verlies leren accepteren. Zolang je dat niet doet, en je hebt in je hoofd dat je je verlies eens zult terugpakken, dan kom je nooit, nee nooit, in herstel. Accepteer ook dat je vrienden bent kwijtgeraakt, dat je mensen pijn en verdriet hebt gedaan, je kan wel een excuusbrief schrijven en nog een keer in gesprek proberen te gaan, maar als ze nee zeggen heb je dat te accepteren.’

‘Toen ik stopte en de spanning van het gokken niet meer had, ben ik op een andere manier spanning gaan zoeken. Ik loop hard, ik fiets. Dingen die ik daarvoor nooit deed, want al mijn tijd ging op aan gokken. ’

‘Tot slot zijn ritme in je leven en werk belangrijk. Zeker nu je 24/7 op internet kan gokken. En binnen een minuut €1500 kwijt kunt zijn.’