Wie is Johan?
Man
Johan woonde als student in Nijmegen op een steenworp afstand van de universiteit. Hij had er een leuk eigen appartement. Zijn vrienden woonden in de omgeving en hij at regelmatig met hen samen of organiseerde een spellenavond. Na zijn bachelor en master ging hij op de universiteit werken. In deze periode leerde hij zijn toenmalige vriendin kennen. Ze kwam naar Nederland om te gaan promoveren.
Ze woonde in een kamer in een dorpje vlakbij boven een friettent. De kamer was niet al te best. De wanden plakten van het vet door de friettent waar ze boven woonde. Het duurde niet lang voordat zij bij Johan introk.
Tijdens de kerst van datzelfde jaar kregen ze hun eerste ruzie. Ze wilde graag iets leuks doen. Maar geen enkel idee dat Johan aandroeg was goed genoeg. Ze was van mening dat Johan haar opsloot en isoleerde. Ze verdween voor een paar dagen. Ondertussen liet ze niks aan Johan horen. Toen ze terugkwam dacht Johan dat hij het verkeerd had gedaan.
Johan promoveerde en kreeg een leuke baan. Ze verhuisden naar hun eerste gezamenlijke koophuis. Een paar jaar later kregen ze een dochter. Maar ondertussen werd Johan steeds meer onder druk gezet en werden zijn mogelijkheden beperkter. Er was sprake van dwingende controle. Zijn vriendin verwachtte dat hij het hele huishouden en de zorg voor hun dochter op zich nam. Ondertussen verloor Johan steeds meer het contact met zijn vrienden en familie. Tot het punt dat hij erachter kwam dat haar jaaropgave niet klopte. Wat bleek, jarenlang verdiende ze veel meer dan ze Johan vertelde. Dit was een kantelpunt. Hij besefte dat hij jarenlang gedrag van haar had goedgepraat. Hij begon vragen te stellen. Zijn kritische vragen maakten dat hij niet meer de veilige thuishaven voor haar was die hij jarenlang was geweest. Dat was het moment dat ze haar spullen pakte en verdween.
Maar dat betekende niet dat de leugens en de manipulatie voorbij waren. Zijn ex loog dat Johan verslaafd was aan alcohol. Dit leidde ertoe dat Johan de hulpverlening meermaals trof terwijl deze in Johans afval zocht op zoek naar blikjes.
Er moest een omgangsregeling komen tussen moeder en dochter. Dit was moeizaam. De rechtszaken zorgden telkens weer voor emotionele klappen. Nu de rechtszaken achter de rug zijn, is er eindelijk ruimte voor Johan om te beginnen met herstel. Ook is hij weer begonnen met het opbouwen van zijn werk.
Om de privacy van deze persoon te beschermen is gebruik gemaakt van een verzonnen naam. De werkelijke naam van Johan is bij de redactie bekend.
Johan
Man
38
Je kan niet zomaar weer aan het werk
‘Toen de rechtszaken begonnen, lukte het me niet goed om me te concentreren op mijn werk. Mijn baas zei dat hij mij arbeidsongeschikt vond. Door mij arbeidsongeschikt te verklaren, gaf mijn baas me de ruimte om me te focussen op de zittingen en daarna op verwerking. Tijdens de zittingen ben je bezig om van probleem naar probleem te springen. Zodra die voorbij zijn, denk je: oké, nu kan ik weer aan het werk. Maar nee, je gaat naar huis en je gaat op de bank liggen. Je moet herstellen. Een goede baas beschermt je daarin. Ik vond dat niet leuk, maar ik had het wel nodig.’
Johan
Man
38
Ik focus op de dingen die ik kan beïnvloeden
‘Ik heb met de praktijkondersteuner van de GGZ een herstel- en aansterkingstraject opgesteld. Hiermee kunnen we ervoor zorgen dat ik op de been blijf. Ik kan een lijst geven van allemaal dingen die niet kloppen. Maar die kan ik niet veranderen. Het lukt me om mijn aandacht weg te brengen van ‘ja maar’, naar ‘wat ik kan doen?’. Ik focus op dingen die ik kan beïnvloeden.’
‘De POH helpt om er op een andere manier naar te kijken en ook mijn eigen bijdrage te zien. Die context scheppen, dat helpt.’
Johan
Man
38
Doordat het wijkteam mij de schuld gaf verloor ik het vertrouwen
‘Het wijkteam was al even betrokken bij ons als gezin. Toen mijn vriendin bij me weg ging boden ze een helpende hand. Als ze dat doen dan grijp je die aan. Je zit namelijk in een situatie dat je van alles aan het uitzoeken bent, rechtszaken hebt, je ook nog moet werken en eten moet koken. Je bent je identiteit opnieuw aan het ontdekken en opbouwen. Je hebt honderd dingen op je bordje liggen en als het wijkteam je dan wilt helpen ben je optimistisch. Je gaat meteen delen. Je deelt al snel veel en dan wordt er redelijk snel gezegd dat het probleem bij jou ligt. En dan verlies je het vertrouwen.’
Johan
Man
38
De systemen van de kinderbescherming kloppen niet altijd
‘De Raad voor de Kinderbescherming raadde aan om de moeder psychologisch te evalueren. Dat zei hij ook van mij. Ik ben braaf gegaan. Daar kwam uit dat ik klachten had die leken op PTSS. Zij weigerde mee te werken. Omdat er bij mij signalen waren van PTSS-klachten, ben ik aangemerkt als mogelijk geen geschikte vader. En doordat zij niet wilde meewerken, wordt zij gewoon gezien als een goede moeder.’
Johan
Man
38
Er wordt op mijn dochter ingepraat dat papa fout is
‘Er loopt nu een omgang tussen mijn dochter en haar moeder. In het begin was dat moeizaam, want er gebeurden steeds gekke dingen. Ze ziet haar moeder nu één keer in de twee weken. Het zijn middagen. Meer willen de moeder en het kind niet. Ik kan mijn dochter niet forceren. Ik kan haar niet wijsmaken dat het goed is om haar moeder te zien en dat haar moeder veranderd is. Niet op het moment dat haar moeder haar opsluit in een kamer en kennissen van haar urenlang op haar in gaan praten dat papa fout is, en dat ze tegen jeugdzorg moet zeggen dat hij drinkt.’
Johan
Man
38
Zolang er nog een situatie van mishandeling is kun je niet bezig gaan met herstel
‘Het is flauw om te zeggen, maar als mijn ex was weggegaan en gewoon van de aardbodem was verdwenen, had ik na een maand een herstel- en aansterkingstraject in kunnen gaan. En een half jaar later was alles weer goed geweest.’
‘Na zo’n heftige situatie waarin je jaren te maken hebt dwingende controle en je dan de relatie verbreekt, word je echt in het diepe gegooid. Je had een stabiele situatie, ook al was die niet normaal. In één keer moet je dingen opbouwen die je in tien jaar niet hebt gedaan. Je moet een netwerk aanzwengelen, terwijl je sociaal toch wel wat achterloopt. Je moet ergens nog herstellen. En dat heeft allemaal effect op elkaar. En dan word je door het wijkteam ook nog zo onder de bus geknikkerd in het eerste uur van de rechtszaak. De emotionele klappen blijven komen. Dat is de reden dat de specialisten zeggen dat ik nog niet aan het herstel kan beginnen.’
Johan
Man
38
Je wordt constant teruggezogen
‘Nadat ze bij me is weggegaan, hebben we vier keer bij de rechtbank gezeten. Tijdens deze zittingen zei ze als moeder dat ik fout ben, dat het kind bij mij weg moet. Maar dat strookte niet met de realiteit. Zo heeft ze bij de politie beweerd dat ik haar heb mishandeld. Dat is niet zo. Ik heb een verklaring van de huisarts en de politie dat dit niet zo is. Maar die vermeende mishandeling komt elke rechtszaak terug. Je wordt continu teruggezogen.’
Johan
Man
38
Het wijkteam en de Raad voor de Kinderbescherming geloofden de moeder
‘Er kwam een rechtszaak om een omgangsregeling af te spreken en de scheiding af te handelen. In de rechtbank zit er iemand bij van de Raad van de Kinderbescherming. Die kennen de casus niet, maar hebben verslagen van het wijkteam. Die verslagen zijn niet door mij gezien of samen met mij opgesteld. Ze zijn samen met de moeder opgesteld. Zij heeft hierin allerlei leugens over mij verteld, maar het wijkteam en de kinderbescherming geloofde dit. Pas tijdens de rechtszaak met een interventie van de rechter heb ik mijn verhaal kunnen doen.’
Johan
Man
38
De gezinsvoogd zorgde alleen voor hertraumatisering
‘De raad van de kinderbescherming adviseerde een ondertoezichtstelling van een gezinsvoogd. Ik vond het een goed idee om er iemand tussen te zetten. Zij weigerde immers te praten en het werd voor mij een beetje te veel. De term die ik voor de gezinsvoogd wil gebruiken is hertraumatisering.’
Johan
Man
38
Doordat ik vragen ging stellen was ik niet meer de veilige thuisbasis
‘Ik kwam erachter dat haar jaaropgave twee keer hoger was dan ik had verwacht. We kregen ruzie en ze verdween. Een paar dagen later kwam ze terug en deed ze alsof er niks aan de hand was. Ik heb haar ermee geconfronteerd dat deze techniek niet meer ging werken, doen alsof er niks aan de hand was.’
‘Toen ontstond er een soort vertragingstactiek. Van een vriendin van haar hoorde ik achteraf dat ze een datum had afgesproken dat ze bij me weg zou gaan. Ze had een heel verhaal opgehouden dat ik geld had achtergehouden, maar dat was niet waar.’
‘Ze is weggegaan omdat ik niet meer de veilige thuisbasis was. Eerst was ik dat wel, omdat ik de gekste dingen pikte en mensen die kritisch waren afstootte. Maar toen ik vragen begon te stellen dacht ze: ‘cashen en afstoten’.’
Nóg wijzer worden?
Vragen en antwoorden
Stel een vraag aan de redactie
Uw kunt uw vraag anoniem stellen. Gedeelde Ervaringen behoudt het recht uw vraag niet te publiceren en/of in behandeling te nemen.
Dit formulier is beveiligd met reCAPTCHA van Google | Privacy - Voorwaarden