Gokverslaving

Herken signalen bij jezelf die op terugval kunnen wijzen

‘Ik herstel nog steeds van het gokkersbrein in mezelf, ik moet bijvoorbeeld oppassen met “binge watching” naar series. Dan heb ik alleen maar oog voor de tv. Of uitstelgedrag, dat is bijna onlosmakelijk verbonden met het gokkersbrein. Want uitstel leidt tot spanning en hoe los je die spanning op: door te gokken. Die signalen moet je bij jezelf leren herkennen, want daar zit het risico.’

‘Van belang is ook dat je de toegang tot geld blokkeert. Zorg er voor dat alle achterdeurtjes dicht zijn, je geheime maniertjes om aan geld te komen.’

‘Heel belangrijk is je verlies accepteren, zowel je financiële als je morele. Je financiële verlies niet meer willen goedmaken. Zolang je dat niet doet blijf je de drang voelen om het terug te verdienen. Doe je dat niet dan blijft het in je hoofd zitten dat je het ooit weer terughaalt. En dan doet het er niet toe of het een verlies van €1000 of €100.000  Dat is overigens een van de weinig goede dingen die in de stroom tv-reclames over gokken gaan, dat er gezegd wordt “accepteer je verlies”.’

‘Ook belangrijk voor je herstel is dat je een hulpverlener zoekt en dat je bij een lotgenotengroep gaat. De combi is belangrijk en geeft een grotere kans op succes. In een lotgenotengroep is de ander een spiegel voor je die weet wat je denkt en wie je bent, die weet hoe je jezelf belazert. Zo’n groep is eigenlijk een hele batterij aan leugendetectors. Wat mij in de groep geholpen heeft, is de structuur. Elke week anderhalf uur reflecteren. Ik ben nooit naar huis gegaan met het gevoel dat ik er niets aan had gehad. Maar het lukt niet iedereen hoor, soms haakt iemand af en dan weet je: die is weer aan het gokken.’

Je hebt therapie nodig om het stemmetje in je te verstommen dat zegt dat je je verlies moet goedmaken

‘Als je nooit meer wil gokken, moet je iets doen met het gevoel dat je leven jarenlang heeft beheerst. Daarvoor moet je in therapie, om uit te vinden wat er achter dat gevoel schuil gaat. Je moet ook je verlies leren nemen, geen gehoor meer geven aan dat ene stemmetje dat zegt dat je terug moet winnen wat je verloren hebt. Je moet een streep trekken.’

Betrek anderen bij je herstel en vooral: nooit meer gokken!

‘Signaleer bij jezelf als je weer de neiging hebt om te gokken, en doe er vervolgens wat aan om te voorkomen dat je in je oude gedrag terugvalt. Mijn adviezen op een rijtje: je kunt het niet alleen, iedereen kan clean worden, neem je verantwoordelijkheid jegens je dierbaren. En de belangrijkste tip: gewoon niet meer doen!’

Door naar meetings van lotgenoten te gaan, weet ik weerstand te bieden aan het stemmetje dat me oproept om te gaan gokken

‘Ik heb er moeite mee om altijd de discipline op te brengen om overal van af te blijven. Ik ben ook een paar keer teruggevallen, ondanks dat ik weet hoe heftig het ook voor anderen is. Mijn moeder die zich altijd zo veel zorgen over me maakt, mijn broer, huilend aan de telefoon. Herstel is keihard werken, tegen die stem in je hoofd ie zegt dat je best wel weer een jointje kunt opsteken of een spelletje poker kunt spelen. Je  bent nu toch fris van geest en scherp? Dan kan je heus wel een toernooitje aan. Aan dat stemmetje  heb ik een paar keer gehoor gegeven. Dan was er weer die spanning, maar ook die immense leegte daarna. Een vacuüm dat je met andere middelen probeert op te vullen. ‘

‘Sinds de kliniek val ik nog maar kort terug. Dat komt doordat ik beter weet dan tevoren wat verslaving met me doet en met anderen. Ook ben ik ervan doordrongen dat ik alleen clean blijf als ik naar de meetings blijf gaan en stappen met mijn sponsor zet.’

Je kunt het gokken achter je laten door met anderen over je verslaving te praten

‘Dankzij een speciaal iemand bij AGOG werd me duidelijk dat gokken een uitlaatklep voor me was. Dat ik naar de gokhal ging om “maar van het gezeik af te zijn”, thuis en op het werk. Achter de gokkast vond ik rust, althans dat maakte ik mezelf wijs. Zonder te willen beweren dat ik nooit meer een terugval zal maken, ben ik ervan overtuigd dat ik het gokken achter me heb gelaten. Omdat ik mezelf beter ken, maar ook door zoiets praktisch als een leefrekening. Elke maand stort mijn vrouw daar een beperkt bedrag op, waar ik het dan vervolgens mee moet doen. Ik heb kortom gewoon geen geld meer om te gokken.’

Ik heb mijn verlies leren accepteren en zoek spanning buiten het gokken

‘Bij AGOG hebben we het altijd over de drie G’s: geld, gelegenheid en gevoel. Als die samenvallen wordt het link. Ik ben elke dag bezig om een van die drie G’s van me weg te houden. Ik heb bijvoorbeeld met opzet nooit contact geld op zak, ik neem nooit meer een zinloze vrije dag op (=gelegenheid) en als ik me rot voel bel ik iemand van de AGOG om te spuien. Al die dingen dragen bij aan veiligheid.’

‘Ook heb ik mijn verlies leren accepteren. Zolang je dat niet doet, en je hebt in je hoofd dat je je verlies eens zult terugpakken, dan kom je nooit, nee nooit, in herstel. Accepteer ook dat je vrienden bent kwijtgeraakt, dat je mensen pijn en verdriet hebt gedaan, je kan wel een excuusbrief schrijven en nog een keer in gesprek proberen te gaan, maar als ze nee zeggen heb je dat te accepteren.’

‘Toen ik stopte en de spanning van het gokken niet meer had, ben ik op een andere manier spanning gaan zoeken. Ik loop hard, ik fiets. Dingen die ik daarvoor nooit deed, want al mijn tijd ging op aan gokken. ’

‘Tot slot zijn ritme in je leven en werk belangrijk. Zeker nu je 24/7 op internet kan gokken. En binnen een minuut €1500 kwijt kunt zijn.’

Luister naar de verhalen van anderen, dan wil je nooit meer verslaafd raken

‘Mijn lotgenoten bij AGOG helpen me om abstinent te blijven. Hoe? Door hun verhalen met mij te delen. Als ik het verhaal hoor van een gokverslaafde die zich net bij AGOG heeft aangemeld, denk ik weer terug aan hoe ik er ooit aan toe was. Dat wil ik nooit meer. Ik wil mezelf in de spiegel kunnen aankijken.’

‘Als ik een drang voel om te gokken, merkt mijn huidige vriendin dat al een paar dagen van te voren, dan word ik onrustig. Dan verschuif ik op de bank voortdurend van linker naar rechterbil, zap ik van de ene naar de andere televisiezender en zucht en steun ik als een oude man. Als dat gebeurt, praten we erover, opdat ik mijn focus op iets anders richt.’

‘Ik gok twee jaar niet meer. Wat helpt daarbij is dat ik een bankrekening heb waarop mijn vriendin periodiek €100 stort, niet meer. De pasjes van de andere bankrekeningen liggen in een kluis bij een vriend thuis. Alleen als ik op vakantie ga of in heel bijzondere gevallen kan ik ze even van hem krijgen. Hem kan ik niet beduvelen: hij kent me al heel lang en als politieagent weet hij smoesjes heel snel door te prikken.’