‘Ik heb altijd geprobeerd mijn ouders en zus een klein beetje te beschermen. Zij maakten zich ook zorgen om mij. Het is niet de bedoeling dat mijn moeder straks niet slaapt, omdat zij zich zorgen maakt om haar dochter. Ik deelde heel veel met mijn ouders, maar wilde ze ook geen hulpverlenersrol geven. Ik heb … Lees verder

‘De ontmoeting die ik toen met de opbouwwerker had. Zij zag iets in mij, wat ik dacht verloren te zijn. Ik dacht dat ik het kwijt was geraakt; er voor een ander zijn. Ik dacht: Straks kan ik dat werk niet meer doen. Zij zat recht tegenover mij aan de tafel en zag de oude … Lees verder

‘Uiteindelijk ben ik vrijwilligerswerk gaan doen. Dat is de schuld van mijn moeder. Zij had een oproep gezien voor een taalmaatje. Zij appte mij dat krantenknipsel door. Ik was wel beperkt omdat ik geen autoreed en ik zat in de schuldhulpverlening, dus ik mocht ook geen auto. Maar naar dat project van taalmaatje kon ik … Lees verder

‘Het klinkt raar, maar de eenzaamheid was ook een keuze. Ik wilde de ander niet belasten met mijn problemen. Ik had een buurvrouw die zei; ik ga elke vrijdag naar de Aldi, ik moet daar toch heen. Van het moment dat zij aanbood dat ik mee kon rijden, tot het moment dat ik dat accepteerde, … Lees verder

‘Ik heb altijd wel verbondenheid gevoeld met mijn ouders. Ik heb heel lieve ouders. Door dit ongeluk ben ik bijna mijn huis kwijtgeraakt, ik ben in de schuldhulpverlening terecht gekomen en heb bij de voedselbank gelopen. Mijn ouders zijn er altijd voor me geweest. Hebben me altijd opgehaald en weggebracht, maar ja, zij moeten ook … Lees verder

‘Ik heb meerdere momenten gehad, dat iemand me zei dat ik altijd kon bellen en mailen – en vervolgens kreeg ik geen reactie. Dan zit je op schijnveiligheid in mijn beleving en dat heb ik continue ervaren met heel veel verschillende hulpverleners. Ik heb veertien verschillende professionals gezien. Eén iemand hebben waarmee je je verhaal … Lees verder

‘Ik heb enorm veel hulp gemist. Er waren enorme wachtrijen. Uiteindelijk heeft mijn moeder de crisisdienst gebeld. Ik sliep niet meer, ik hallucineerde. Het ging helemaal nergens meer over. Je wordt zó niet jezelf als je niet slaapt. Ik had echt hulp nodig, maar ik had er al zo vaak om gevraagd. Zo eenzaam heb … Lees verder

‘Ik kan nu functioneren zoals ik wil functioneren. Omdat ik heb geleerd me open te stellen. Te zijn wie ik ben. Ik ben ook aandachtiger geworden voor mijn vrouw. Ik denk dat hulp van derden wel heel essentieel is om uit die eenzaamheid te komen. Toen ik terug naar mijn vrouw wilde, had ze een … Lees verder

‘Als je iets aan een haptonoom wilt hebben, moet er een klik zijn. Ik hield echt van die man. Ik vertrouwde hem. Als ik van mijn werk naar huis fietste, kwam ik hem altijd tegen, was heel fijn om hem te zien. Maar om het anderen aan te raden… ja mij heeft het heel veel … Lees verder

‘In zijn algemeenheid kan de zorgvraag die er is, door niemand anders worden ingevuld dan door iemand uit je directe omgeving. Die moet het signaleren en vervolgens veel tijd steken in het invullen. Als je het nichtje van mijn vrouw zou interviewen, dan zou die je vertellen: ik zou het morgen weer doen, maar het … Lees verder