‘Ja, de één is verslaafd, de ander is simpel… Ik bedoel niemand is gelijk, maar we worden allemaal uitgekleed en dat accepteer je op een gegeven moment, omdat er geen andere weg meer is. Als je het niet accepteert, dan pleeg je of zelfmoord of je vermoordt de deurwaarder.’
Ervaring: Hoe kun je overeind blijven?
‘Bij dingen die je niet durft helpt het om te denken aan wat wel goed is gegaan. Bijvoorbeeld dat ik een aantal maanden na mijn ontslag een sociaal raadslid heb ingeschakeld om een betere ontslagvergoeding te krijgen en dat het me is gelukt. Ik dacht toen dat ik er de kracht niet voor had, maar … Lees verder
‘De moed om stappen te gaan zetten, haalde ik uit dat ik vroeger toch een periode heb gehad dat ik bij dezelfde werkgever werkte, echt een aantal jaren, twintig jaar, dat is niet niks! – en dat ik zeker weet dat ik daar gewoon een goede kracht geweest ben.’
‘Kijk, we zijn allemaal mensen hè. Dat weet ik, en daar ben ik me van bewust. Ik ben niet beter dan jij en jij bent niet beter dan ik. En daar gaat het om. Als pijn komt, hebben we allebei dezelfde pijn vriend.’