‘Ik denk dat ik me in die tijd altijd eenzaam heb gevoeld, maar nooit eenzaam ben geweest. Mijn ouders, mijn zus, mijn vrienden hebben altijd naar me omgekeken, maar het zat vooral in mijn eigen hoofd. Omdat ik mezelf zo kwetsbaar en afhankelijk voelde en dat ik daar totaal niet mee over weg kon. In … Lees verder
Ervaring: Hoe voelt eenzaamheid en wat doet het met je?
‘Ik heb niet echt last van eenzaamheid. Het is zo. Ik weet niet of het een last is. Als mijn vrouw weg zou vallen zou het wel heel erg worden denk ik. Wij zijn toch wel heel erg maatjes.’
‘Ik heb niet echt last van eenzaamheid. Het is zo. Ik weet niet of het een last is. Als mijn vrouw weg zou vallen zou het wel heel erg worden denk ik. Wij zijn toch wel heel erg maatjes.’
‘In de tijd dat ik die eenzaamheid voelde, miste ik in de eerste plaats mijn vrouw zelf. Dat ze er niet meer was. En ook: mensen om me heen. Je bent verlaten, de dag is lang. Je zoekt naar invulling. Het belangrijkste wat het nichtje me gegeven heeft is aandacht. Menselijk contact.’
‘In de tijd dat ik die eenzaamheid voelde, miste ik in de eerste plaats mijn vrouw zelf. Dat ze er niet meer was. En ook: mensen om me heen. Je bent verlaten, de dag is lang. Je zoekt naar invulling. Het belangrijkste wat het nichtje me gegeven heeft is aandacht. Menselijk contact.’
‘Ik voelde vooral twijfel over de toekomst. Ik had geen idee hoe mijn leven er twee jaar later uit zou zien. En een bepaalde angst voor het alleen zijn. In die zin, dat je de rest van je leven alleen door gaat brengen. Dat het eigenlijk stopt.’
‘Ik voelde vooral twijfel over de toekomst. Ik had geen idee hoe mijn leven er twee jaar later uit zou zien. En een bepaalde angst voor het alleen zijn. In die zin, dat je de rest van je leven alleen door gaat brengen. Dat het eigenlijk stopt.’
‘Zelf beseffen dat ik eenzaam was, dat is heel pijnlijk geweest. In de periode was ik ook vaak heel verdrietig en dan had ik mijn ouders die veel zorg nodig hadden en die erg eigenwijs zijn en daar kon ik mijn ei ook niet kwijt.’