‘Ik heb negen jaar lang gehoord dat ik een sukkel ben en dat ik niks waard ben – en dan in ergere bewoordingen. Dat ben ik ook gaan geloven. Ik dacht: als ik dit aan mensen vertel, lachen ze mij uit. Dan denken ze vast: wat is dit voor een watje? Dus dat wat tegen … Lees verder

‘In mijn baan meldde ik mij gemiddeld vaker ziek. Ik heb überhaupt het linkje niet gelegd dat dit kwam door mijn thuissituatie. Ik heb dat ook nooit zo gezien. Dat heb ik me vorig jaar pas gerealiseerd. Want wanneer voel je je ziek? Ik greep alle momenten aan om mij terug te kunnen trekken in … Lees verder

‘De moeilijkste situaties voor mij waren de situaties waarin ik merkte dat het fout zou gaan. Ik ging op eieren lopen om de escalatie te voorkomen. Dat waren voor mij de meest energievretende situaties. Ik werd dan zo geconfronteerd met eigen beperkingen. Discussies voeren met mensen die dit gedrag etaleren, is niet te doen. Ze … Lees verder

‘Ik werd meer in mezelf gekeerd, steeds stiller. Ik was vroeger een heel open persoon. Heel sociaal. Ik ging me steeds meer in mezelf keren. Ja, ik was nu vooral met de kinderen bezig. En zorgen dat wanneer hij thuiskomt, de sfeer rustig blijft. Je gaat jezelf wegcijferen. En hoe meer je jezelf wegcijfert, hoe … Lees verder

‘Het was eenzaam, ontzettend eenzaam in die tijd. En het werd steeds eenzamer.’

‘Ik was heel erg op zoek naar liefde. Ik hoopte dat bij hem te vinden. Maar ik raakte daardoor ook verwijderd van mensen om me heen – mijn vriendinnen. Het was moeilijker om een eigen leven te leiden, want de keuzes die ik maakte waren niet oké voor hem. Dus eigenlijk durfde ik niet meer … Lees verder

‘Ik voelde steeds vaker: ik ben niet oké, wat ik doe is niet oké en hoe ik praat is niet oké. De woorden die ik gebruik zijn niet de juiste woorden, want daar corrigeerde hij me altijd in. Als ik een mes op een bepaalde manier neer legde, had ik het eigenlijk anders neer moeten … Lees verder

Het patroon van het geweld lijkt op wat Jane Monckton Smith heeft beschreven als Intieme Partner Moord (Femicide) – een progressie van acht fasen. Ik ben sinds de scheiding beducht voor andere vormen van geweld. Wat het zo lastig maakt, is dat je niet aan de buitenkant ziet wat mijn ex-man doet en hoe hij … Lees verder

Wat dat met mij deed? Ik stond de hele dag strak van de spanning: gefocust om de rust te bewaren. Die focus zit zo diep; dat is na de scheiding niet verdwenen. Ook richting anderen ben ik nog steeds heel alert. Zo vind ik het nog steeds spannend om te koken. Want misschien lukt het … Lees verder

‘Wat het lastige is aan deze situatie? Het is zo lang slepend, er is zoveel gebeurd, zoveel gedoe geweest. Het is net als met rouwen, je mag een week rouwen en dan moet je door. Dat merk ik ook in mijn omgeving, dat mensen denken: Dat gezeik altijd. Dat kan, dat snap ik. Maar ik … Lees verder