‘Er zijn ook hulpverleners en vriendinnen om mij heen geweest waar ik wel hulp aan heb gehad. Het is niet voor niks dat ik een bepaalde vriendin belde op het moment dat ik het huis uit vluchtte. Ergens in de voorafgaande jaren heeft zij al gezegd dat ik bij hem weg moest. Dus ik wist … Lees verder

‘Maar wat ik wel gemist heb in die tijd is de reactie van mijn ouders. Die wisten het wel en die vonden het heel erg voor mij. En dat zeiden ze ook af en toe wel. Maar op het moment dat hij er ook was, dan was hij de leuke schoonzoon. En ze hebben wel … Lees verder

‘Sinds de scheiding neem ik mijn familie wel mee in de heftigheid die af en toe nog piekt. En iedereen zegt, ik wil je helpen, maar ik weet niet hoe. Nou doen ze dat af en toe ook wel door bijvoorbeeld even de kinderen van mij over te nemen. Mijn zus zegt dan: laat ze … Lees verder

Ik besefte me pas na mijn scheiding dat ik er echt hele rare gewoontes op nahield. Omdat ik anders vooraf al heel erg in de stress schoot. Op een gegeven moment vond ik zelf wel dat ik gek deed. De hele dag sorry zeggen voor de meest onbenullige dingen. Daar hielp mijn huidige partner ook … Lees verder

‘Vrienden zeiden tegen mij: “Marjo, dat is niet gezond. Een man heeft niet te bepalen hoe jij je te voelen hebt.” Ik had namelijk een spirituele hobby op dat moment. Dat vond ik leuk. En dan zei mijn ex-man van: “Nou, dat is niks.” Mijn vrienden zeiden: “Marjo, laat je dat niet verbieden. Niemand heeft … Lees verder

‘Eigenlijk is mijn huidige man de enige geweest die steunend is geweest, mijn man en mijn schoonvader. Zij hebben mij geleerd het heel rationeel bekijken. Is dit aan jou? Of is dit vader zijn taak? Ik werd overal verantwoordelijk voor gehouden.’

‘We kregen een dochter. Hij was iets minder boos dat ik zwanger was. Ik had een keizersnee gehad, de luiers waren op. Vader en kraamverzorgster zaten samen op de bank te lachen en ik stapte in de auto met mijn buikwond om luiers te kopen. Hoe het kan gebeuren weet ik niet. Het gebeurt. Ik … Lees verder